Görünmeyeni İşitmek III. FASIL: AYRILIĞIN DİLİ (9. Bölüm) MEVLANA İLE SÖYLEŞİ
KONYA YOLUNDA Her kesî kû dûr mand ez asl-ı hîş Bâz cûyed rûzgâr-ı vasl-ı hîş *** "Aslından, vatanından uzak düşen her kişi, Yeniden kavuşma zamanını arar durur." *** — Mesnevî, I. Defter — Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî *** İsfahan'ı arkamda bırakalı günler oldu. Hayyam pergeli masaya bırakmış, kum saatine ise dokunmamıştı. Kâğıttaki o yarım çizgi, zihnimde kapanmayan bir kapı gibi her rüzgârın esişinde çarpıp duruyordu. Günlerdir beni huzursuz edenin ne olduğunu anlamıştım: Hayyam ne yazık ki haklıydı. Evren kusursuz, kayıtsız ve hesaplıydı. Ben ise küçüktüm, geçiciydim ve en nihayetinde silinecektim. Doğrunun bu denli ezici, bu denli soğuk olması ruhumu daraltıyordu. Belki de mesele "bilmek" değildi. Eksik olan, adını koyamadığım, Hayyam'ın denklemlerine sığmayan başka bir şeydi. Adam ömrünü sayılarla geçirmişti...