Görünmeyeni İşitmek III. FASIL: ŞEYHÜ'L EKBER'İN İZİNDE (10. Bölüm / 1. PARÇA)
Her yol bir adımla değil, bir bakışla başlar. Şam'a vardığım gün bunu bilmiyordum. SU Su akıyordu. Ben ise ilk kez duruyordum. Eski, yosunlu bir şadırvanın lülesinden süzülen su, mermer yalağa dökülüyordu. Eğilip yüzüme baktım. Yüzey o kadar sakindi ki, karşımda duran adamı suda değil de sanki çok eskiden unutulmuş bir hatıranın içinde görür gibiydim. Bir süre sonra ben kıpırdadım; o da kıpırdadı. Uzun süre birbirimize baktık. Emindim... Tanışmıyorduk. Şam’ın dar sokaklarında günlerdir yürüyordum. İsfahan’ın köşeli taşlarından, Konya’nın yakan rüzgârından sonra burası ne soğuktu ne de sıcak. Kasiyun Dağı'nın eteklerine doğru kıvrılan bu yokuşta hiçbir şey yerinden oynamıyordu. Ama ben, hiçbir şeyin yerinde durduğundan da emin değildim. Etraftaki uğultu, çarşının sesi ve telaşlı ayak sesleri ağır ağır geriye çekildiğinde, geriye sadece suyun o dilsiz akışı kaldı. Tam o sırada, asırlık çınardan kopan sararmış bir yaprak süzülerek suyun tam ortasına düştü. Yansımam dağıldı. ...